Kozmetik markası nasıl kurulur: işleyen sıralama

Bir kozmetik markası neredeyse hiçbir zaman kimyası için satın alınmaz. Satan kişiye güvenildiği, konumlandırmada kendini bulunduğu ya da kategorinin iyi çözmediği bir sorun olduğu için satın alınır.

Yani ilk soru “ürün ne olmalı” değil, “beni şu anda kim dinliyor ve ne istiyor”. Ürünü olmadan önce kitlesi olan kurucular ilk yılı, tersini yapanların başaramadığı bir oranda atlatıyor. Kitleniz yoksa ilk gerçek işiniz dağıtım; ürün kararı size hiçbir şeye mal olmadan bir çeyrek bekleyebilir.

Kategoriler, yeni bir markadan istediklerinde fazlasıyla farklılaşır. Şampuan, duş jeli ve vücut losyonu yüksek hacimli, alışkanlığa dayalı ve affedici: formülasyon alanı olgun, minimumlar ulaşılabilir ve tekrar satın alma ürünün içinde kurulu.

Serumlar ve aktif odaklı cilt bakım daha iyi marj, çok daha fazla risk taşır. İddianın kanıtlanması gerekir, test faturası daha yüksektir ve müşteri sizi laboratuvarı olan markalarla karşılaştırır.

Saç şekillendirme ve erkek bakım ikisinin arasında duruyor ve küçük bir markanın hâlâ performansla farklılaşabildiği yer: tutuş, finiş ve his anında yargılanır ve hatırlanır. Kokulu vücut ürünleri ve ev kokusu, hediyeye en kolay dönüşen kategoriler; bu da küçük bir markanın son çeyreğinde kurucuların planladığından daha çok işe yarıyor.

Avantajınızın biriktiği kategoriyi seçin, sonra o kategoride inandırıcı bir yelpazenin minimum siparişinin, iki kez çek yazabileceğiniz bir sayı olduğunu kontrol edin.

White label, var olan bir ürünü sizin ambalajınıza koyar. En hızlı, en ucuz, en savunmasız — bir boşluğu doldurmak ya da kategorinin hiç satıp satmadığını test etmek için faydalı.

Private label, bir üreticinin bazını sizin briefinize uyarlar. Yeni markaların çoğunun yeri burası ve lansman hacimlerinde ekonomi gerçekten burada tutuyor.

Fason üretim, size ait bir formül geliştirir. Avantaj formülün kendisiyse doğru; değilse pahalı ve yavaş.

Dürüst test: ürününüz kaybolsa ve ambalajınızda bir rakibin ürünü belirse, müşterileriniz fark eder miydi? Cevap hayırsa butik geliştirmeye para vermeyin — parayı sizden satın alma gerekçesine koyun.

Kurucular genelde bir yelpaze tasarlar, sonra onu üretecek birini aramaya çıkar ve yelpazenin karşılayamayacakları minimumlar doğurduğunu görür. Tersini yapmak hiçbir şeye mal olmaz ve bir çeyrek kazandırır.

Aynı briefi dört fabrikaya gönderin. Minimumu sipariş başına değil SKU başına isteyin. Kendi tesislerinde neyi yapmadıklarını sorun. Onaylı numuneden teslim edilmiş ürüne terminlerinin ne olduğunu ve bunun testleri içerip içermediğini sorun.

Cevaplar kendini sıralayacak. Hiç soru sormadan anında teklif verenler bir şablon fiyatlıyor. Fiyatlamadan önce hedef pazarınızı soranlar, mevzuatın maliyetin parçası olduğunu biliyor.

Her yeni veya modifiye formül, satılabilmek için stabilite verisi ve koruyucu etkinlik testi gerektirir. ISO 11930’a göre bir challenge testi 28 gün sürer. Gerçek zamanlı stabilite daha uzun; hızlandırılmış protokoller beklemeyi kısaltır ama ortadan kaldırmaz. Bu haftalar pazarlığa açık değil ve bir lansman tarihinin kaymasının en yaygın nedeni.

AB’ye satıyorsanız ayrıca ilk ürün rafa ulaşmadan önce AB’de yerleşik bir Sorumlu Kişi, bir Product Information File, bir Cosmetic Product Safety Report ve bir CPNP bildirimi gerekir. Bunların hiçbiri zor değil; hepsi takvim zamanı alıyor ve bunlara ürün üretildikten sonra başlayan bir kurucu, satması yasal olmayan bir depoda stok tutar.

Bunları Gantt şemasına üretim slotunun sonrasına değil, aynı anda koyun.

İki ya da üç SKU. Altı değil, tam bir rutin değil. Kısa bir yelpaze, insanların hangi ürün için geri geldiğini söyler ve o tek bilgi, bir yelpazenin inandırıcı görünmek için ihtiyaç duyduğunu sandığınız genişlikten daha değerli.

Dördüncü kokuyu dört ay sonra, ilk üçünün geliriyle ekleyebilirsiniz. Kimsenin istemediği bir varyantın beş bin adedini geri satın alamazsınız.

Yelpazeyi şişirmek. Yukarıda anlatıldı ve büyük olan bu. Kimsenin istemediği varyantlara bağlanan sermaye, hero ürünü satın alacak insanlara ulaşmaya harcanmamış sermayedir.

Hacimden önce ambalaja karar vermek. Özel bir şişe kalıp maliyeti ve kendi minimumunu taşır; bu minimum sık sık formülün minimumundan büyüktür. Stok ambalajlar lansmanda bir taviz değil; tek bir SKU kendi kalıbını hak edene kadar doğru karar.

İhtiyacınız olmayan geliştirmeye ödemek. Pazar hiçbir şeyi doğrulamadan ilk üründe butik formülasyon, konumlandırmanın yanlış olduğunu öğrenmenin en pahalı yolu.