Fason üretimde maliyeti gerçekte ne belirler

Her teklif aynı dört parçaya ayrılır: formül, ambalaj, parti büyüklüğü ve işçilik. Markalar neredeyse her zaman birinciye odaklanır ve ikinciye şaşırır.

Formül maliyeti hammaddesini takip eder. Tek bir aktifi yüzde birden üçe çıkarmak maliyeti beklenenden fazla oynatabilir; aynı hammaddenin doğal ya da sertifikalı menşeli versiyonu konvansiyonelin birkaç katı olabilir. "Şu rakip gibi olsun ama daha ucuza" bu yüzden brief değildir — hangi köşeden kesmemizi istediğinizi tahmin etme talebidir.

İşçilik çoğu kategoride en küçük kalemdir ve kimse sormaz; ta ki ürün el işçiliği gerektirene kadar: bir kurdele, bir kılıf, bir set kutusu, kapağın içinde bir spatula. Makinenin yapamadığı her şey maliyete zaman olarak girer.

Hat kurulumu beş yüz adet de doldursanız beş bin de aynı maliyete gelir. Ürünler arası temizlik aynı maliyettedir. Dokümantasyon aynı maliyettedir. Bunların hepsi partinize yayılan sabit maliyettir.

Hacim arttıkça birim fiyatın düşmesinin tek sebebi budur ve deneme partisi ile üretim partisi arasındaki farkın markaların beklediğinden büyük olmasının da sebebi budur.

Aritmetiği görene kadar keyfi duran bir kuralı da açıklar: tek üründen küçük bir sipariş, aynı toplam hacmin üç ürüne bölünmüş halinden genelde birim başına daha ucuzdur. Üç ürün demek üç kurulum, üç temizlik, üç ayrı evrak seti demek.

Birçok kategoride şişe, pompa ve kapak içindeki sıvıdan pahalıya gelir. Airless bir dispenser, ağırlıklı tabanlı cam bir kavanoz, özel baskılı bir damlalık — bunların her biri birim maliyetinizi her türlü reformülasyondan daha fazla oynatabilir.

Ambalajın kendi minimumları da vardır ve bunlar nadiren üretim minimumuyla aynıdır. Bir komponent tedarikçisi baskılı parçayı yalnızca büyük adetlerde satıyor olabilir; bu da fabrikanın ne doldurabildiğinden bağımsız olarak projenizin tabanını sessizce belirler.

Pratik hamle önce raf fiyatını belirleyip geriye doğru çalışmaktır. Üreticiye hedef raf fiyatınızı ve kanalınızı söyleyin; ciddi bir üretici size kârla satamayacağınız bir ürüne fiyat vermek yerine marj bırakan formül-ambalaj kombinasyonunu kurar.

Minimum sipariş miktarı o kadar gevşek telaffuz ediliyor ki, üç şeyi netleştirmeden iki fabrikayı bu rakam üzerinden karşılaştırmak neredeyse anlamsız.

Ürün başına mı, sipariş başına mı? "Minimumlarımız düşük" diyen bir fabrika serinizin toplamını kastediyor olabilir; bu, her bir ürün için düşük minimumdan çok farklı bir taahhüttür.

Minimum kimin? Bazen kısıt dolum hattı değildir; ambalaj komponenti, koku tedarikçisi ya da kendi sipariş tabanı olan özel bir hammaddedir.

Formata göre değişiyor mu? 500 ml şişenin minimumu ile 15 ml damlalığınki farklı kısıtlarla belirlenir. Şirket genelinde tek bir rakam, genelde henüz kimsenin sizin ürününüzü maliyetlendirmediği anlamına gelir.

Bizim minimumlarımız formata, ambalaja ve kategoriye göre değişiyor; bu yüzden çoğu talep için yanlış olacak tek bir rakam yayınlamak yerine belirtilen ürün üzerinden veriyoruz.

Dört şey verin, gerçek bir rakam alın: ürün ve format, gerçekten sipariş etmeyi düşündüğünüz adet, gideceği pazar ve hedef raf fiyatınız.

Daha düşük rakam görmek için adedi düşük söylemek en yaygın hata. Gerçek sipariş geldiği anda teklif değişir ve o konuşma iki tarafta da iyi niyeti tüketir.

İlk turda tek bir rakam değil bir aralık bekleyin, yanında rakam netleşmeden önce nelerin karara bağlanacağının listesiyle. Ambalajınızı kimse sormadan verilen kesin fiyat, fiyat değil satış taktiğidir.